Las 12 y 1

foraa76

1. ¿Por qué el Concello de Nogueira de Ramuín después de tres meses aprueba por unanimidad apoyar la solicitud de abrir el periodo de alegaciones?

2. ¿Por qué el Concello de N.de R. no aprueba una moción para decir “NO” al trazado que discurre por dicho Concello?

3. ¿Se debe tal vez, a los  empresarios, quienes no asistieron a la última reunión de la mesa pro A-76 en Monforte, y por eso es que ya no tienen tanto interés?

4. ¿Por qué la mesa pro A-76 ahora sí entiende que se modifique lo que sea necesario y ya no sigue diciendo que le sorprende que no nos enteráramos?

5. ¿Por qué se empiezan a suavizar los comentarios de la alternativa 9 Monforte-Ourense?

6. ¿Empezamos a entender que es una aberración a los sentidos?

7. ¿Poquito a poco nos empezarán a dar la razón?

8. ¿Por qué impera la burocracia y no los sentidos, y Fomento contesta ya de una vez?

9. ¿A nadie le importa lo que los afectados están pasando?

10. ¿Por qué muchos vecinos, debido a su vejez, no pueden vivir sus días “tranquilitos”?

11. ¿Veremos algún día que los elegidos por el pueblo “sirvan” antes que “servirse”?

12. ¿La política democrática de este país, llevará algún día al límite lo de democrática?

 

12­ y 1. ¿Por qué sigue habiendo tantas preguntas sin respuesta?

 

Madofe34

Anuncios

Recollida de Firmas en #Ourense #Grazas

IMG-20140621-WA0008

Este sábado 21 de xuño varios membros da Plataforma estivemos recollendo firmas e informando sobre a afección do trazado da A-76 pola Ribeira Sacra na Rúa do Paseo de Ourense. Dende aquí queremos agradecer unha vez máis a tód@los que vos achegástedes a nosa mesa informativa e firmástedes en apoio á nosa Plataforma. O tempo acompañóu a medias coa forte tormenta que caeu pola tarde anegando parte da cidade…Pese a todo, non impediu levar a cabo o noso principal obxectivo: a difusión dun asunto que nos vai afectar a tódol@s ourensáns, pois está en xogo un dos nosos maiores tesouros naturais, a Ribeira Sacra, en trámite  a ser considerada Patrimonio da Humanidade.

O domingo 22 tocóunos xornada de traballo (combinada con diversión, que tamén ven ben de vez en cando) para a grabación dun vídeo que estamos a preparar e do que por agora non adiantaremos nada…mellor que sexa sorpresa… 🙂

10451168_546636735447836_5460091567054615058_n

Como vedes, a nosa loita continúa, e seguimos precisando de vós. Ademáis de firmar nas nosas mesas, recordámosvos que podédes a través do noso blog imprimir as follas, recoller firmas entre os vosos amigos e coñecidos e enviárnoslas, ou firmar tamén na nosa petición de change.org. 

Sen máis, qué pasedes Boa Noite de San Xoán, a ver se meigas e bruxas nos botan tamén unha man…

O Concello de Nogueira de Ramuín presenta por fin moción de apoio á Plataforma

20140613_091759

Dende a Plataforma valoramos que por fin 3 meses despois da nosa loita e trala indefensión sufrida anteriormente o Concello de Nogueira de Ramuín comece a asumir responsabilidades e a tomar medidas ao respecto.

Non obstante, consideramos a moción aprobada no Pleno ao que acudimos o pasado venres 13 de xuño totalmente insuficiente. Tendo en conta a gravísima afección que o trazado da autoestrada A-76 proxectado vai supoñer sobre diversos núcleos de poboación do municipio, e como institución que nos representa máis directamente, non poden limitarse a  presentar a mesma moción que aprobou no seu día a Deputación de Ourense por maioría absoluta, na que se solicitaba a Fomento a reapertura ou ampliación do período de alegacións.  De ahí a nosa decepción co grupo de Goberno, que se negou a pedir a anulación total do tramo que discorre polo Concello. Lamentamos ademáis o feito de que varios membros deste grupo abandonasen a sala xusto no momento no que o Alcalde, César Parente, cedeu a palabra á veciñanza, sen dar ningún tipo de explicación ou pedir desculpas aos presentes por ter que marchar.

Manifestamos a nosa intención de reunirnos de novo co Alcalde e os representantes dos grupos políticos do Concello para solicitar unha posición clara e unánime contra o actual trazado que atravesará Nogueira de Ramuín, porta de acceso á Ribeira Sacra por Ourense, e a solicitude ao Ministerio de Fomento da anulación do mesmo, así como a busca de solucións alternativas máis ecolóxicas, económicas e sensatas, onde se teña en conta especialmente o proceso de candidatura da Ribeira Sacra a Patrimonio da Humanidade.

 Ver no apartado de Prensa as aparicións nos medios de esta noticia.

O meu cortello e outros animais

312902_264449163666596_1080822640_n

Eiquí non bebe nin Dios!!! Dun chimpo plantouse no alto da poza, e ensinando os dentes, fixo recuar a longa cola de animais que devecían ca sede e esperaban a súa quenda para saciarse na poza. Era o único punto fresco na fraga en moitos quilómetros a contorna. A raposa facía tempo que sibilinamente andaba argallando o seu plan. Valéndose da forza do porco bravo, estiveron conspirando para sacar proveito dun recurso tan necesario e vital para tódolos animais, a auga. Era lista coma un allo, e cun olfato prodixioso para este tipo de negocios. Foi así como comezou unha relación empresarial, legalizada nunha Comunidades de Bens, administrada polo Porco e maila Raposa, que ao mesmo tempo servía de tapadeira para actividades menos lícitas.

Isto acabouse, hai demasiada liberdade, o libre albedrío rematou. A partires de agora, o que queira beber, cruzar pólos pasos da fraga, ou pacer nos mellores lameiros, terá que aboar un canon. E no tocante os excedentes e reservas, todos os animais están obrigados a depositalos nun silo xeral, que estará xestionado “preferentemente” pola nosa empresa. — Dixo o porco bravo. — Verbas que foron aclamadas e aplaudidas con gran euforia pólo seu séquito de secuaces e maleantes. Mentres, na sombra, a egocéntrica da raposa sorría o ver que o seu plan ía tomando forma.

A xefatura suprema, ostentábaa con man de ferro o sr. Da fraga, o Lobo. Animal esquivo, intelixente e tenaz. Gobernaba dende un outeiro, no máis alto da serra. Non precisaba máis ca un longo e tétrico ouvido, para poñer as cousas no seu sitio. Mentres a cousa non se desmadrara demasiado, deixaba facer, a cambio do tributo correspondente.

Así foi como o porco, ca axuda dos seus compinches o can de palleiro e o corvo, tomaron o control da fraga. Puxeron en marcha a maquinaria, recrutando un nutrido grupo de buscavidas; garduñas, furóns, raposos, xinetas… que comezaron unha presión incesante e continuada sobre o resto dos habitantes da fraga.

Aquelo deu pe a se converter nunha bacanal constante, o porco pasaba o día emborcado no seu jacuzzi particular, cuberto de lama ata as orellas. Comendo e fozando todo canto se lle puña diante. A raposa como tiña un fuciño moi fino, procuraba alonxarse destas festas, e aínda que non deixaba de aproveitarse dos beneficios que xeraba a explotación dos recursos, trataba de coidarse moito, e sempre conservaba as formas, e mostraba, aparentemente, unha limpeza pulcra das súas patas e un brillo lustroso na súa longa cola.

Cestas de uvas, ovos, mazas, cereixas, …todo era válido para incrementar o patrimonio e saciar a súa gula. O can de palleiro e mailo corvo, trataban de sisar o que podían do botín, aproveitando a folgazoneria do porco, e velándose moito de non espertar a ira da raposa. O can gostaba de facerse o parvo, circunstancia que lle favorecía, e todo canto pillaba, corría a escondelo lonxe dos dominios da raposa. Non facía o mesmo o corvo, que créndose máis listo, pavoneábase, e mostraba un nivel de vida demasiado escandaloso. Por esa fachenda, e por ter o pico demasiado largo, levou máis dunha reprimenda, pois a raposa tiña ollos e orellas en todas partes.

Seguido no escalafón deste insólito ranking de malandros, topábase o teixo. Animal perigoso e pendenciero, non facía boas migas co porco bravo, pois aos dous gustáballes de fozar no mesmo bulleiro, pero como o tamaño importa, non tiña máis remedio que recuar. Eso si, subrepticiamente, aproveitaba calquera ocasión propicia para descalificar o xefe, orquestando na sombra unha campaña de desprestixio, tentando recadar apoios entre as garduñas e as xinetas. —Por que temos que facer sempre o que el quere? Nos facemolo choio sucio mentres él foza tranquilamente no bulleiro. Deberiamos tomar medidas. —Sentenciaba. Pero…por mais empeño que puña, o consenso non chegaba.

No alto dun gran carballo, tiñan a súa morada a moucha e maila carriza, que vivían xuntas, pero non revoltas, pois a pesar de estar unha a carón da outra, tiñan as súas diferenzas. Observaban todo canto acontecía, con certa crítica e desagrado, máis coñecedoras da sua incapacidade, non tomaban parte por ningún dos bandos. O resto de animais, aínda que formaban unha ampla maioría, acataban as ordes sen opoñer resistencia; unhos por medo, outros por deber favores, ou por resignación, ninguén queria amolar a “cosa nostra” da fraga.

De cando en vez, o cortello porco-raposa CB, recibía a visita, case sempre inesperada, dalgún cargo importante. Aparte de amolalos, cobraba a maquía que lle correspondía como parte do recadado… Unhas veces era o lobo, outras un vello xabarín que ocupara anteriormente o bulleiro do porco bravo, e que din que agora se reconvertiu a gandeiro e empresario. E dís que agora, incluso se deixa caer de cando en cando, un fillo emancipado do lobo, que tenta herdar a supremacía na fraga.

Tal que así van as cousas, e en vistas de que o pastel xa non chega para tanto reparto, en xunta extraordinaria, decidiron aumentar a presión sobre os subordinados. Oes ti—díixolle a raposa a garduña. Mañan quero uns oviños frescos para o almorzo, e que sexan de galiñola, que dis que teñen menos colesterol e hai que coidarse. — E eu unhas boas mazorcas de millo, que xa estarán en comida. Engadiu o porco–. E xa de paso, non estaría mal unhas saquetas de centeo do país—graznou o corvo.

Así, a medida que aumentaba o morrofinísmo e a depravación destes crápulas, aumentaba o risco dos que tiñan que xogarse o tipo a diario asaltando galiñeiros, as leiras e os cabaceiros dos labregos. Esta situación propiciou que comezase a xerminar a indignación, aboada día a día cos abusos e desmanes da CB porco-raposa.

Temos que sublevarnos, hai que plantarlles cara. –Arengaba o chivo.– Sii!!!, xa esta ben de que mexen por nos.– Clamaba un grupo de Corzas.– Crecidos pólo clamor popular, dirixíronse ao feudo do porco e da raposa, dispostos a reclamar e esixir un trato máis digno. O chegaren, e ver o porco e os seus secuaces esperándoos, e preparados para as protestas, caíuselles a alma aos pés. —Non pode ser, alguén tivo que avisalos. — Bufaba o chivo. Como era de esperar, tamén había infiltrados a soldo no grupo de indignados. A protesta, foise esvaecendo, e acabou por disolverse o empezaren a repartir dentelladas e paus os esbirros do porco.

Pasouse a unha loita de guerrillas e escaramuzas, tentando sabotear as liñas de ingresos, e incluso, amparados pola nocturnidade, atrevíanse a destruír as construcións que limitaban o acceso a auga e a comida. Aínda que sen causaren demasiado dano. Transcorreron os meses, os anos, e pouco ou nada cambiaban as cousas, moitos, cansos da estresante vida, recolleron os bártulos e mudaron de lugar, outros non daban o brazo a torcer e continuaban nunha loita enconada contra a tiranía da CB porco-raposa, sen se decataren, uns e outros, do que acontecía de costas a fraga. Ata que un aciago día….

Aquel día non ía ser coma os demais, ameazaba choiva, o orballo da mañá deixara un doce cheiro a terra mollada, o ceo de cor plomizo tapizado polas nubes que non deixaban que o mencer acabase de espertar; momento que invitaba a non saír do cocho.

Foi así, como ao romper o día, empezaron os tronos sen lóstrego. Continuos, como un murmullo da auga na fervenza. Pouco a pouco foi aumentando ata converterse en atroz e enxordecedor.

Unha ristra de infernais animais de ferro avanzaba pola fraga, devorando canto pillaban o seu paso. A insólita procesionaria formábana bulldozzers, camións e escavadoras, que con paso firme crebaban árbores, fendían a terra, e esnaquizaban rochas e penedas. Trás de si ían deixando un rastro de destrución. Coios, pedras, e terra erma e estéril. Unha fenda que deixaría a fraga ferida de morte para sempre.

O caos era total, os animais corrían despavoridos e sen sentido, deixando atrás o fogar. O cabo do día, solo quedaba o silencio, e un novo río de formigón que pronto correría cun rumor incesante cara a vila.

As plantas secaron, os regatos e as fontes perderon os nacentes, ou contamináronse cos lodos da maquinaria, e a vida en si, esmoreceu…

A raposa incapaz de desprenderse do seu prezado tesouro, finou no fondo da poza, pois tivo que beber a auga contaminada. O teixo e mailo SR. Raposo, pensando en librar, escondéronse na urbanización subterránea que construíran… e que por suposto, non aguantou o envite das maquinas. O can de palleiro, anda a deambular polas vilas, os que foran amigos, non lle perdoan o seu pasado e as penalidades que lles fixo pasar. O corvo, na sua fuxida, acabou estrelado contra un muíño de vento, que irremediablemente trouxera o progreso.

E preguntaredes, que foi do porco bravo?

Pois,ao faltar a comida, e escasear para todos, as cousas puxéronse difíciles, presentouse unha maña o lobo, e empezou a ver o porco con outros ollos, xa non eran xefe e subordinado. Os dous eran agora vítimas do progreso, pero cunha diferenza substancial e importante, un deles aínda tería uns días máis para contalo.

A todo porco lle chega o seu San Martiño.

Benchodixen.

 

Novas da Asemblea da Plataforma

DSC_3845

Onte na Plataforma mantivemos unha asemblea para expoñer as accións realizadas ata o momento e trazar as liñas de actuación futuras. Tras informar das accións levadas a cabo, tomouse a decisión de manter a identidade do colectivo sen adherirnos de forma permanente a outras plataformas como se estivera a barallar nas últimas semanas.

Tamén se aprobou seguir realizando accións conxuntas e seguir levando a cabo manifestacións de apoio a outras asociacións e plataformas afíns con similares obxectivos.

Coma viñemos facendo, dende a Plataforma estamos abertos a escoitar propostas de tódolos partidos políticos que se sumen á nosa causa, mantendo sempre o noso apartidismo.

Xa sabemos que hai colectivos e asociacións que teñen un acceso máis completo tanto á información global da autovía coma ao impacto da obra e á afectación de tramos concretos. Valoramos moi positivamente as súas reivindicacións sobre outras problemáticas que presenta o trazado de A-76 e apoiamos as súas iniciativas.
Nós non podemos entrar a valorar a necesidade ou non de toda a infraestrutura, pois non nacemos con ese obxectivo e non temos nin os medios nin os coñecementos específicos para avaliar o conxunto da obra.

Seguiremos defendendo a Ribeira Sacra facendo todo canto está na nosa man. O principal motivo polo que non nos adherimos a unha macroplataforma é que nacemos dun caso moi específico e non queremos perder a nosa identidade. Esta identidade xorde de dous factores concretos: ter sufrido unha clara indefensión na fase informativa do proxecto e que un dos tramos da A-76 afecta directamente a núcleos de poboación.

O obxectivo continúa sendo conseguir un proxecto alternativo, que evite a afección sobre calquera núcleo habitado e que non destrúa o medio natural e humano da Ribeira Sacra, defendendo unha Ribeira Sacra candidata a ser Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. Unha alternativa máis sensata ao trazado actual que preserve o seu valor patrimonial e natural.

“Queremos seguir tendo voz propia, que non se dilúa a nosa mensaxe. Isto non impide que esteamos todos no mesmo barco e remando na mesma dirección.”

Na XXI Feira do Viño da Ribeira Sacra de Pantón

IMG_0084

Esta fin de semana estivemos cunha mesa informativa da Plataforma en Ferreira de Pantón, onde se celebraba a XXI edición da Feira do Viño pra dar a coñecer os caldos desta parte da Ribeira Sacra.

Alegrános ver que o sector vitivinícola da zona está en auxe e cada vez son máis os interesados  en disfrutar e coñecer os viños de alta calidade elaborados aquí. Viños producidos tal e como facían os nosos antepasados e uvas cultivadas con agarimo en bancais case inaccesibles que ademáis de formar parte da nosa complexa e fermosa orografía tamén aportan elegancia e intensidades aos nosos caldos.

Ata Ferreira achegaronse turistas, veciños e expertos etnólogos, os cales mostraron interese no trazado da A-76 solicitando información acerca da afectación da Ribeira Sacra e na maior parte dos casos brindaronnos  o seu apoio, asinando na recollida de sinaturas que a Plataforma está a facer tanto en papel como na Web change.org.

IMG_0093

Seguiremos acudindo coa mesa informativa a outros puntos de interese pra poder explicar as accións que se están a levar a cabo, resolver dúbidas, ensinar planos e estar en contacto directo con todos vós.

Unha vez máis…GRAZAS!!!!

IMG_0096

IMG_0097