Lembranzas…Convertendo o pasado en presente e futuro…

13 de marzo de 2014. Este día entereime por sorpresa, igual ca maioría dos veciños, cunha autoestrada ía atravesar varios núcleos de poboación da Ribeira Sacra, entre eles, o meu pobo. 

Unha fervenza de pensamentos fixo que a impotencia, enfado e a dor bloqueasen por momentos a miña cabeza. Comezaba a resoar  na miña mente unha e outra vez o poema de Rosalía de Castro “Adiós ríos, adiós fontes” e máis que nunca puiden sentir como propios os sentimentos reflexados nesta poesía.

IMG-20150303-WA0008

Unha  mestura de  rabia e impotencia non me deixaban pensar con claridade o que estaba a acontecer. Non podía ser cunha autoestrada estivese a piques de destruir todo o que nese momento tiña ante mín. Non soamente esnaquizaba o que os meus ollos veían, “a vista dos meus ollos”, senon que tamén asoballaban moitos dos meus recordos, sentimentos e plans de futuro.

Por un intre imaxinei a aldea onde nacera a miña nai, onde viviran os meus antepasados e onde agora vivo eu, destruída e atravesada por un túnel. Enchíanseme os ollos de bágoas ao imaxinar canto disfrutara a miña avoa coa súa horta, e como  paseaba lentamente polos camiños da Ferreirúa e as xuntanzas coas veciñas a latricar sobre o acontecido ao longo do día no “parlamento”. Doíame imaxinar a súa dor, se inda estivese con nós, ao ver o que na súa aldea ía suceder.

Tamén imaxinei que, como anos atrás pasara, os xóvenes que agora vivimos eiquí, nos veríamos forzados a emigrar á cidade porque as nosas casas de aldea convertiríanse en pezas do Scalextric co Ministerio de Fomento tiña planeado construír.

Imaxinei a dor intensa dos nosos maiores. A pena dos que levan toda a vida vivindo eiquí e a dos que tiveron que emigrar e trala  xubilación regresaron as súas casas en busca de paz e tranquilidade. Eles non  merecen esto.

IMG-20150303-WA0007

Tamén imaxinei que as nosas terras, os bancáis que con tanto esforzo e cariño traballara meu avó e agora traballa meu pai, serían pasto das obras da autovía, e onde agora hai cepas prantadas, estaría cheo de escombro, de lixo.

Recordei tamén os veráns nos que nos xuntabamos os fillos dos emigrados ás grandes urbes. Veráns inolvidables que a ben seguro a todos nos marcaron, xa que moitos dos que pasabamos as  vacacións cos nosos avós, agora vivimos eiquí, no rural, e queremos manter vivas as tradicións e modo de vida que eles nos transmitiron.

E tamén pensei nesta aldea, na que temos a esperanza de ver crecer aos nosos fillos, transmitíndolles o valor e riqueza da nosa terra, igual que fixeron e inda fan, os nosos maiores con nós.

Sentinme unha vez máis completamente defraudada coa clase política, xa que os mesmos que cas súas verbas queren convertir á Ribeira Sacra en Patrimonio da Humanidade e predican o retorno ao rural, son os que cos seus actos anulan estas verbas. Sentinme desprotexida, enganada e indefensa, e decaiteime cos que se supón que nos representan, soamente representan os seus intereses.

Xa pasou un ano case dende que nos enteramos da noticia, e botando unha ollada atrás no tempo, síntome orgullosa dos meus veciños xa que co seu  esforzo, loita e dedicación, están a conseguir moitos avances e a cumprir obxectivos que nun principio parecían inimaxinables. O importante é seguir, seguir en pé, e por sorte eiquí cada día somos máis e estamos máis erguidos, unidos e con máis forza.

Convencida de que a unión fai a forza, e de que quero seguir vivindo no rural e do rural, respetando o legado dos nosos antepasados,  mantendo as tradicións que eles nos ensinaron e convertindo estas tradicións en futuro…#NonA76RibeiraSacra

Iria.

 

Carta a la Plataforma contra la A-76 por la Ribeira Sacra

Dentro de poco se cumplirá un año de lucha y existencia de esta plataforma y será el momento de hacer balance…Mientras tanto, os dejamos aquí un texto de aliento y reflexión que nos hace llegar un vecino y que agradecemos comparta con nosotr@s…

La felicidad no es un objeto, ni un sentimiento, es un estado de ánimo. Es cierto, hay cosas que nos hacen sufrir, pero tú decides que tanto te afectan y por cuanto tiempo.

La venganza es mala, te lastima y no te deja avanzar, la mejor manera de “desquitarte” de alguien que te ha hecho daño o que no te quiere, es salir adelante, demostrar que tú eres mejor  y vales más, entonces, innegablemente hasta las malas voluntades se doblegarán ante ti.

Los éxitos y los fracasos son necesarios, de los éxitos aprenderás que puedes lograr eso y más, de los fracasos que puedes levantarte muchas veces y que puedes sortear eso y más, también descubrirás quienes son tus amigos.

Nunca creas demasiado en lo que otros digan de ti, ni alabanzas ni los descréditos, la gente pocas veces puede conocer nuestro corazón, menos aun cuando cambiamos constantemente. Cree en ti por sobre todas las cosas, cree en tu fuerza, en tu espíritu, en tu ser.

Ten sueños, si no, la vida no vale la pena. Pero ten sueños y lucha por ellos, cúmplelos del más pequeño al más grande y cuando alcances tus metas siempre pon delante de ti una más, porque lo maravilloso de una meta no es llegar, sino el trayecto que te llevó a ella, ¡ya lo verás!

No hay nada imposible, aun cuando los demás aseguren que no podrás lograrlo, piensa que el ser humano ha llegado a la luna, ha podido ver hasta los átomos, si otros lo han hecho ¿Por qué tú no lograrías lo que te propones?

La fórmula para conseguir lo que busques es sólo una: trabajo y perseverancia. Hay personas que buscan el camino fácil, pero lo que fácil llega fácil se va. No hay nada como disfrutar del producto de tu esfuerzo y sentirte orgullosa de lo que has logrado.

Sé leal, elige bien a tus amigos,  no te dejes llevar por lo que la mayoría diga o piense, apoya a quienes han estado contigo en las buenas y en las malas, eso te hará honorable.

No tengas miedo, siempre piensa ¿qué es lo peor que puede pasar?

Siempre puedes volver a empezar, aun cuando pienses que todo está mal, que ya es demasiado tarde para cambiar, no lo es, cada amanecer es una oportunidad para cambiar nuestra vida, para enmendar errores, para empezar de nuevo.

Sé un juez justo, a nadie tienes que rendirle cuentas de tu vida más que a ti, porque el camino que forjes será el que transites, sé un juez justo..

Eres único, no imites a nadie, ni siquiera para que te quieran o te acepten, no tengas miedo a ser distinto, las personas más grandes han desafiado los convencionalismos.

Sé valiente, si has tomado una decisión: mantenla y no tengas miedo del que dirán. Pero antes de tomar una decisión piénsalo dos veces, hazlo por las razones correctas y nunca las olvides.

Madofe.

Carta de un vecino de Coles: “Autovía A-76 en positivo”

Os dejamos aquí una carta de un vecino de Coles sobre la A-76 aparecida hoy en los diarios La Región de Ourense y Diario de León, en la sección de Cartas al Director:

“Vecinos residentes en los ayuntamientos ourensanos de Coles, A Peroxa y Nogueira de Ramuín y del lucense Pantón, afectados por la futura autovía A-76 de Ponferrada a Ourense, NO NOS OPONEMOS A SU CONSTRUCCIÓN, pero sí manifestamos nuestra OPOSICIÓN clara a la construcción del tramo de esta autovía entre Coles (Ourense) y Monforte de Lemos pasando por Os Peares y, por tanto, ocupando territorio de estos cuatro ayuntamientos y de la propia Ribeira Sacra. Nos basamos para ello fundamentalmente en lo siguiente:

1. Para comunicar Ourense con Ponferrada debe aprovecharse el trazado de la autovía A-56 de Ourense a Chantada, pendiente de ejecución y la conexión de Chantada a Monforte por la ya proyectada autovía A-72 que unirá ambas poblaciones. Esta solución nos evita a todos los contribuyentes despilfarrar los más de 350 millones de euros que costará la A-76 de Monforte a Ourense (más de 11 millones de euros por kilómetro en este tramo); la lógica solución que proponemos representa un gasto público de CERO euros, estando previsto que las dos autovías por Chantada entren en funcionamiento antes de 2018.

2. Para satisfacer las legítimas demandas de comunicación rápida de Valdeorras y El Bierzo con el resto de Galicia, y en especial con sus puertos, es igual de válida esta solución a través de Chantada. Comunicar Monforte con Coles (la A-76 acaba en la A-56 en el ayuntamiento de Coles, no en el ayuntamiento de Ourense) atravesando la Ribeira Sacra y estos 4 ayuntamientos sólo ahorrará NUEVE minutos de tiempo de viaje respecto al recorrido por Chantada. Siendo cierto que la distancia de Ourense a Monforte es menor por Os Peares que por Chantada, la prevista limitación de la velocidad máxima a 80 kilómetros por hora para la casi totalidad del tramo de la A-76 por la Ribeira Sacra en lugar de los 120 kilómetros por hora que se permitirá en todo el recorrido por Chantada, hacen que la diferencia en tiempo entre ambos recorridos sea ínfimo.

3. La construcción de la A-76 entre Coles (Ourense) y Monforte de Lemos (Lugo) provocará un altísimo impacto negativo en aspectos medioambientales, poblacionales, económicos, agrícolas, de salud pública, de comunicación entre pequeñas poblaciones e incluso turísticos. Se impedirá para siempre la posibilidad de que la Ribeira Sacra pueda ser declarada Patrimonio de la Humanidad; desaparecerán miles de hectáreas de suelo agrícola fundamentalmente dedicadas hoy a viñedos acogidos a la D.O. Ribeira Sacra y a la denominación específica de origen Val do Miño, así como la implantación de futuras parcelas de cultivo de este recurso tan importante en estos ayuntamientos. A pesar de que los cuatro ayuntamientos se asientan en una zona de elevado valor paisajístico, la construcción de esta infraestructura dificultará su desarrollo turístico.

4. El recorrido de ambas autovías, A-56 y A-76, por el centro geográfico del ayuntamiento de Coles desmembrará su territorio en tres áreas que quedarán incomunicadas entre sí al quedar cortadas numerosas vías de comunicación entre sus poblaciones. Y, si pensamos en las posible compensaciones económicas que se recibirán por las expropiaciones, debemos recordar que sólo las propiedades que queden ocupadas físicamente por las calzadas de la autovía A-76 recibirán indemnización, mientras que las que queden afectadas por su trazado difícilmente serán compensadas.

En resumen, un ahorro de 9 minutos no justifica en absoluto la construcción del tramo Monforte a Coles (Ourense) de la autovía A-76, siendo de justicia realizar este recorrido aprovechando las autovías que pasarán por Chantada (Lugo) y que unirán de igual manera Ponferrada con Ourense con todas las ventajas de una vía rápida y segura.”

Miguel González Sobrino. Coles.

Coles: un concello gravemente afectado polo paso da A-76

Coles - Vista Xeral

Coles – Vista Xeral

O pasado sábado varios membros da Plataforma contra a A-76 pola Ribeira Sacra estivemos reunidos con veciños e veciñas do concello de Coles para poñermos en común as problemáticas concretas que suporá a construcción da autoestrada A-76 ao seu paso pola zona.

Compre destacar a singular problemática que posúe este Concello pois sufrirá o paso de dúas autoestradas que descorrerán case en paralelo polo seu territorio: a A56 (Lugo-Ourense) e a A76 (Ponferrada-Ourense).

Aldeas como A Silva, Trasdorrío, Mira de Cima, Ferreiros, Cima de Vila, Izás, Pol ou Paradela sufrirán as consecuencias da construcción da A76 que ao longo do seu trazado romperá e atravesará diversas poboacións afectando incluso a vivendas particulares.

No caso das aldeas de Sequeiros e Seoane a afección terá maior impacto xa que é o lugar onde está proxectado o enlace que unirá as autoestradas A-76 (Ponferrada-Ourense) e A-56 (Lugo-Ourense), o que icluso podería producir a desaparición destas poboacións.

Detalle trazado autoestradas A-76, A-56 e A-72

Detalle trazado autoestradas A-76, A-56 e A-72

Unha das conclusións ás que se chegou na reunión é que se fai bastante incomprensible que o concello de Coles teña que sufrir o impacto destas dúas autoestradas cando a A-56 (Lugo-Ourense), xa aprobada e en execución, e a A-72 (Chantada-Monforte) converten o tramo da A-76 (Monforte-Ourense) nun innecesario despilfarro de recursos públicos e nunha agresión social, patrimonial e medioambiental.

Desde a Plataforma quedamos moi satisfeitos co resultado desta xuntanza, posto que ainda que xa contabamos co apoio do concello de Coles tras unha moción presentada por este no mes de maio, facíase moi necesario intercambiar impresións coa veciñanza.

 

 

 

 

Carta aos Reis Magos #NogueiradeRamuín

Deixámosvos eiquí unha carta aos Reis Magos que nos fai chegar un neno de Nogueira de Ramuín (Ourense) e aproveitamos para desexarvos a tod@s unhas Felices Festas! Os nosos mellores desexos para o ano 2015, a ver se entre tod@s conseguimos por fin unha alternativa para a A-76 pola Ribeira Sacra.

IMG-20141214-WA0009

                                                                                     Forno Vello 15 de decembro 2014

                       Queridos Reis Magos,

            Sinto non poder asistir á recepción que terán vostedes na casa do concello de Nogueira de Ramuín. Por se non están enterados, aproveito para lles informar que esa non é a casa dos veciños, é un cortixo particular e privado. Alí manda o Sr. Alcalde, ou eso dín, anque as malas linguas, e as boas tamén, dín que quen manda é a Secretaria.

            Meu pai dí que xa esta farto de tanto protocolo, que teñen máis pompa que os Borbóns, e menos vergoña aínda. E eu penso que algo de razón terá, porque para ver as súas maxestades, queren que o solicitemos no concello por escrito, pedir unha instancia, cubrila e presentala antes do día 31 de decembro. E logo, darán acreditación?

        Será pola afluencia masiva de público. Neste concello estáse a poñer a cousa moi difícil, eso, e tendo en conta os poucos nenos que somos de 0 a 10 anos… non sei se lles compensará facer tanta viaxe para tan parco evento.

            Teñan en conta que as carreteiras sonlle fodidas, perdón! Quixen dicir fastidiadas, eso que como dí meu pai, o Sr. Alcalde tentounos meter unha autoestrada polo medio do pobo, chámanlle A-76…se alomenos servise para que as súas maxestades chegasen antes… non estaría mal, pero claro, non creo que vostedes esten pola labor de adiantar a data do reparto, pois por exemplo para o 29 ou 30 estaría ben.. non si?

            Por eso que se estes pailáns, con perdón, na súa carta lles pediron unha autoestrada, fáganlles como me fixeron a min o ano pasado, e un saquiño ben cheo de carbón non lles virá mal, como dí meu pai, para facer orella, pois portar, portar.. non se lles portaron nada ben, e explícolles:

  • Non lles atenden os veciños, vivenlle noutro nivel!! e cando o fan, sempre con cara de can ou ferreiro, segundo o día, dí meu pai que cando contan unha verdade, caelles un brazo, e de momento non hai ninguén manco.
  • O concello, parece o corral da pacheca, moita xente a barallar e pouca a traballar. Por certo os poucos que queren traballar, non os deixan!! Non vaia ser que contaxien o resto.
  • Outros adícanse a pasear cos coches do concello os días libres e fins de semana, claro…como está o gasoil barato! Incluso os utilizan para os desprazamentos diarios ao seu domicilio, que a maioría ten en Ourense. Menos mal que teñen poucos coches, que se non en vez dun concello, parecería unha filial da Repsol.
  • Os cartos, de todos, dúranlle menos que unha lambetada á porta do meu cole. Sííí xa sei que a mín tamén me queima o euro que me dan os domingos para tomar o refresco, pero eu ao gastalo, alá foi, finito. Istes señores gastan o do domingo e o de cincocentos domingos máis. E non pode ser que eu, sen comelo nen bebelo, e con cinco anos, teña unha débeda de 1600 euros, mi madriña o que eu faría con todo iso…
  • A xente maior, os avós, lévanlles a casa tódolos anos polo Nadal un agasallo. Dí meu pai que nós, os cativos, temos que subir a Luintra a buscalo, previa inscripción e audiencia, e todo porque a nós os rapaces, aínda nos faltan moitos anos para poder votar…xa teño unhas ganas!!!
  • Onte saíu na prensa, que o concello de N. de Ramuín, ten un gasto en servicios sociais de 270 euros por habitante; xa que van vostedes alí,(aínda que non conten moito con que os reciba o Sr. Alcalde, elle home moi ocupado!), déixenlle recado, que pola miña parte e da miña familia, a inversión que nos toca en servicios sociais dos próximos seis anos, nola invirta en pagar a débeda, a ver se así quedamos dunha vez a cero, porque total, un peso desa inversión non o imos ver!! Daiquí a seis anos, xa estarei fóra do rango dos agraciados polas súas maxestades, terei once anos, pero cun pouco de sorte meu irmán pequeno poderase beneficiar da mellor situación económica.

     A parte do carbón, traíanlles ganas de traballar polos veciños, e vergoña, a ver se así prestan o seu  apoio incondicional na loita contra a A-76, e pídolles cabeciña para que a inversión e o gasto económico sexa máis sensato, social e racional, que tente espertar do sono soporífero no que se encontra o concello, e non conformarse con velo languidecer como ata o dagora.

      En resumo, se teñen que ir, vaian, porque os cartos vanos gastar igual, se non e en chufas será en caramelos, que non lle dan puntada sen fio!! E o próximo ano, por nós, non se sintan obrigados, pois entendemos que as cousas fanse doutro xeito. Na Penalba e Ferreirúa xa lles enviamos a carta por correo certificado, porque se a levamos o concello non temos ningunha garantía de que saian. Se tiñan pensado deixarnos a min e a meu irmán algún agasallo como adianto en Luintra, fagan o favor de decirlle a Sra. Secretaria, que os remita a sede da Cruz Bermella de Ourense, que a ven seguro haberá algún neno que o precise máis ca nós.

P.D. Se non lles gusta o licor, ese negro que fai meu pai, sen compromiso, dígano, que temos outras bebidas moito máis boas.

reis luintra

Cartaz anunciador dos Reis Magos en Luintra (Nogueira de Ramuín)

O pasado 2 de outubro

O pasado 2 de Outubro, entereime que se debatía na comisión de Ordenación Territorial da Xunta unha proposición non de lei, presentada no rexistro o día 20 de maio por Consuelo Martínez García, parlamentaria do grupo AGE por Pontevedra, na que propuña ao parlamento de Galicia, que instase ao Ministerio de Fomento a anular a variante 9 da A-76. E de non ser posible, buscar un proxecto alternativo que evitase a afección sobre calquera núcleo habitado, de modo que non deteriore o medio rural e humán da Ribeira Sacra.

A exposición de defensa da proposta por parte da Sra. Consuelo, foi moi acertada e valente, fruto da preparación, do coñecemento e da sensibilidade, proposta apoiada pola parlamentaria do BNG. Non podo dicir o mesmo do resto de parlamentarios da comisión, pois votaron en contra da proposta PP, PSG e a parlamentaria do grupo mixto a Sra. Carmen Iglesias Sueiro, que naceu en Ourense, mestra, e ligada a EU (dous votos a favor, 11 en contra).

Non se trataba de parar a execución da autoestrada, simplemente, pedíase que non afectase a núcleos habitados, habitados por PERSOAS, … Srs. Parlamentarios, son vostedes conscientes do que realmente rexeitaron na comisión?.! Xa vedes o que lles importan as persoas que vivimos no rural!, Casi nada! Qué lixeireza, qué desprezo máis arbitrario! ¿cómo lles vai importar que se destroce unha parte da Ribeira Sacra?. Mirando para outro lado, están vostedes promovendo o desafiuzamento do rural, xa de por sí castigado e penado polas administracións locais.

Por máis voltas que se lle dé, non cabe na cabeza de ninguén. Cómo é posible, que estas persoas que ocupan un posto relevante na administración, elexidos por todos nós para gobernarnos e velar polos intereses do pobo, teñan a desfachatez de ningunearnos, sen inmutarse ante tales aseveracións. Istes yihadistas do rural , vadulaques encadeados os intereses partidistas, servos das grandes empresas, tentan convencernos con discursos babilónicos, argumentos efímeros e rastreiros da necesidade de antepoñer os intereses xerais, ao localismo dunha minoría.

O interese xeral, é o que cambia a Alternativa 7 (a mellor valorada polos técnicos e pola empresa encargada do proxecto) por unha nova que estraga kms de ribeira do Sil e do Miño, para converterse nunha autoestrada de terceira, cunha velocidade media de 80 km/h, e curvas limitadas a 70 km/h.?

É interese xeral, resolver o trazado cunha alternativa nova, que non pasa por un período de exposición pública, a pesares do gravísimo impacto ambiental que provoca na Ribeira Sacra?

É interese xeral, que os veciños de tres parroquias de Nogueira de Ramuín teñamos que resignarnos a sufrir a indefensión e desinformación da administración local durante todo o proceso de información pública?

É interese xeral, que se desvíe o trazado para salvar unha viña en Valdeorras, e que se nos intente sustraer o dereito a defender as nosas casas e a paixase de todos?

Esten tranquilos Srs. Parlamentarios, non lles pedimos cartos, non sufran, e moito menos esmola. Exisimos os nosos dereitos, e rigor, argumenten o seu voto, e non nos condeen sen antes podernos defender.

Iste trazado e incompatible coa Candidatura a Patrimonio da Humanidade da Ribeira Sacra, e SÍ Sr. Gomez Alonso, aínda que lle pese, a autoestrada proxectada A -76 pasa pola Ribeira Sacra, afectando a Rede Natura 2000, concretamente o LIC canon do Sil. Cando se aventure a facer declaracións demagóxicas, tan de moda no mundillo político, pense que ai xente a que non lles valen os trucos de prestidixitador barato, ou  de quincalleiro resabiado, pois e tan sinxelo como abrir as ferramentas das que tamen dispon a Xunta (Visor Sixpac) para comprobar que na desembocadura do Sil no Miño, e dentro da zoa protexida polo LIC, esta proxectado un viaduto de 461 m de longo, que salva o río Sil a unha altura de 160m sobre o mesmo! Impresionante, que un enclave desta natureza, teña que claudicar pola impericia e cabezoneria do xenero humán! Entérese.

Neste país, algunhas persoas, teñen o vicio ancestral de xogar a “move-los marcos”, e esta vez, a Xunta, respaldando a decisión do Ministerio de Fomento, tentaron colarnos a A -76 pola Ribeira do Miño, retirando os marcos do mapa da Rede Natura 2000 (lic canon do sil) cara o interior; peero…, pilláronse as mans, pois quedoulle unha beira do mapa sen retranquear. Logo dirán que só afecta a un anaco, ou que foi un erro topográfico… que sei eu. Poñan o marco onde o poñan, o dano vai ser o mesmo. Os ríos, non van cambiar de sitio.

E voltando os localismos, Srs. Parlamentarios, que consideran vostedes como localismo?

As lexítimas reivindicacions de 10, 20, 50 ,100 … 10000 habitantes?

A consideración como patrimonio da HUMANIDADE dun territorio tamén e localismo?

Localismo, tamén é a xestión que facemos na miña casa, pero presumimos de demócratas, escoitamos e discutimos tódalas discrepancias e suxerencias (esto non me gusta… non quero a sopa… comprame esto ou estoutro…) e despois de meditalas concienzudamente e valoralas, tamen as resolvemos primando o interese xeral, eso sí, sempre e cando as decisións non beneficien a alguén en detrimento de outros.  A base primordial de toda convivencia, e saber tomar decisións consensuadas, sobre todo cando afectan a tódolos que vivimos baixo o mesmo teito.

Déixense de choutar balóns fóra, e teñan a decencia de facer o seu traballo con rigor e seriedade, dense unha volta pola Ribeira Sacra, que como verán esta tan verde coma vostedes en coñecemento da zona; síntana, disfrútena, pois é lugar imcomparable para a relaxación e a reflexión. Reflexionen, e se teñen capacidade para obrar con sentimento, como “persoas” sen ataduras, rectifiquen, saquen a cabeza da terra, ou metana, deisen de se enrrocar, e cando menos, escoiten, informense, e despois discutan no parlamento, porque unha boa decisión se é consensuada, o día seguinte é historia, pero as malas, como as palabras, son as que lastran os feitos e perduran no tempo. Alá vostedes, se son quen de soportar tal lousa no lombo.

Poderánse tornar os ríos e regatos, estragar as súas ribeiras, poderán fender a fraga, achandar os socalcos da ribeira, arrincar carballos e viñas.. pero o que non poderan minar nunca, e o orgullo e a teima do pobo.

Benchodixen.

IMG-20140414-WA0058

Axúdanos a frear este desastre medioambiental, cultural e humán: https://www.change.org/p/no-a-la-autov%C3%ADa-a-76-por-la-ribeira-sacra-por-la-defensa-de-un-patrimonio-milenario 

O Pazo de Celeiros, patrimonio afectado pola A-76 (II)

pazo celeiros

O Pazo de Celeiros atópase situado na aldea do mesmo nome da parroquia de San Xosé da Carballeira (concello de Nogueira de Ramuín) a uns 15 Km. da cidade de Ourense.

O edificio está dentro do núcleo de poboación, na marxe esquerda da estrada Ourense-Monforte, da que o separa un patio-xardín cun muro de cerramento. Arredor hai ladeiras moi pendentes, reforzadas por calzadas onde medran as cepas, prolongadas por un monte frondoso de carballos e castiñeiros.

IMG_9285

IMG_0855

A data de construción do pazo sitúase no século XIX e o seu fundador foi o cóengo D. Xoán Martínez. Na actualidade atópase habitado e ten como uso o de vivenda habitual.

É un edificio de planta cuadrangular con patio interior con solaina no contorno (precedida dunha escada con dous tramos) e está construído en perpiaños ben labrados e de excelente calidade.

A porta principal comunica co patio a través dun vestíbulo e no interior atopámonos con dúas plantas separadas por unha imposta que presentan unha gran regularidade no seu conxunto. As fiestras son rectangulares, contando con “portas de ar” con forxados de ferro.

Ten unha cuberta con catro augas onde se ergue unha gran cheminea duns tres metros de altura rematada en cornixa con catro remates a xeito de pirámide.

O pazo conta cun pombal e cunha capela separada da casa dedicada a San Xoán.

IMG_9295

Os propietarios do pazo son descendentes do ensaísta e polígrafo da primeira ilustración española Frei Benito Jerónimo Feijóo e Montenegro, nado en 1764 no pazo de Casdemiro no cercán concello de Pereiro de Aguiar.

 V. Barber.

O Pazo da Seara, patrimonio afectado pola A-76 (I)

Iria 2

O Pazo da Seara atópase situado na parroquia de San Xosé da Carballeira (concello de Nogueira de Ramuín) a uns 14 Km. da cidade de Ourense.  Conta cunha extensión de sete hectáreas rodeadas de prados e árbores e sen relación inmediata con ningún núcleo de poboación.

O seu propio nome indica que é unha zona pouco apta para o cultivo e pola súa posición no val que forma o Miño, despois da súa unión co Sil e o Búbal nos Peares, fai que se atope nun ambiente agrícola de costas intensamente cultivadas -as bocarribeiras- das que se obtén centeo e viño.

A data de construción da edificación está fixada no ano 1717 e a familia Ulloa Somoza é a súa fundadora, como indica unha inscrición labrada na fachada, representándose as súas armas nun dos escudos.

10410397_10204927461455462_8603011708942510678_n-2

IMG_9259-2

IMG_9244

A entrada principal do edificio está orientada ao S.O. e a construción responde ao prototipo de vivenda señorial rural, cunha finalidade agrícola e gandeira. A edificación presenta unha planta en forma de U, con patio interior rectangular pechado cara o exterior por un grande muro de pedra e cun torreón nunha das esquinas. Unha gran porta abre o paso cara a solaina que rodea tres lados do patio co que se comunica cunha escada de apenas sete pasos.

No tellado érguese unha cheminea de gran tamaño, rematada con pirámides e bolas, que se corresponde coa da cociña e que foi construída en 1819.

Na fachada traseira ábrense dúas portas rodeadas por molduras barrocas, presentando na parte superior dunha delas unha fornela cunha imaxe de Santo Antón. O edificio contén unha capela, de planta rectangular e chan empedrado, que se sinala por unha espadana sobre o tellado e que no seu interior contén tres interesantes retablos barrocos tallados en madeira de nogueira sen policromar.

IMG_9245-2

                  10355835_1562141164015013_1377070166195261654_n

Moi preto da casa hai unha fonte de pedra ornamental, un hórreo de pedra e madeira, un estanque, un alpendre, unha adega e un pombal. Toda a finca se pecha cun muro de  cantería que remata nos ángulos cunhas garitas cilíndricas de cuberta cónica.

Fonte da Seara, tesouro escondido

 No lugar existe unha lenda segundo a cal este pazo foi edificado coa pedra do mosteiro de San Vicenzo, situado nunha aldea próxima pertencente á mesma parroquia. Por outra banda, compre dicir que na novela de Otero Pedraio Os camiños da vida faise unha maxistral descrición do pazo e da vida dos seus habitantes.

               10406673_1565042003724929_6407148991742234435_n  IMG_9268-2

 

V. Barber  

 

Firma pola defensa do Pazo da Seara e da Ribeira Sacra: https://www.change.org/p/no-a-la-autov%C3%ADa-a-76-por-la-ribeira-sacra-por-la-defensa-de-un-patrimonio-milenario 

Xornada Festivo-Informativa sobre a A-76

O vindeiro domingo 5 de outubro a partir das 10 da mañá a Plataforma Contra a A-76 pola Ribeira Sacra celebrará  unha xornada festivo-informativa  que tratará de dar a coñecer o patrimonio material e inmaterial, a paisaxe e os núcleos de poboación polos que está previsto que discorra a autoestrada A-76.

 Esta xornada incluirá:

  • ROTEIRO SOBRE A A-76:

Este Roteiro transcorrerá polas aldeas de Souto de Chao (saída), A Seara, Casdecid, Vilanova, Barxela, Zumento, Celeiros, O Val, Forraqueira, A Pereira, Ferreirúa e A Penalba ata rematar na capela da Costria.

Todo o percorrido pasará polas poboacións das parroquias de Viñoás e a Carballeira (Nogueira de Ramuín, Ourense) que se verán gravemente afectadas pola construcción desta vía de alta capacidade.

  • XANTAR POPULAR:

Celebrarase unha comida popular na contorna da capela da Costria.

Haberá unha pulpeira para quen queira comer polbo á feira previo encargo (Telf. 622236424-615422437).

  • MÚSICA E OUTRAS ACTIVIDADES LÚDICAS:

Rematada a comida popular continuarase a xornada festiva co acompañamento musical da charanga B.C.B.  e outras actividades lúdicas como a actuación solidaria do monologuista Tito Rober.

  • CONCURSO FOTOGRÁFICO:

Finalidade: Divulgar as nosas reivindicacións e plasmar a beleza das nosas paisaxes, aldeas e costumes.

Bases do concurso:

Máximo 2 fotografías por participante tomadas durante a xornada.

Plazo presentación fotografías: Sábado 11 de Outubro

(Enviar fotos a pcontraautoviaribeirasacra@gmail.com)

Plazo votacións: Sábado 18 de Outubro

Votacións: Publicaranse as fotografías en Facebook, e os seguidores da Plataforma escollerán a foto gañadora cos seus votos, sendo a foto gañadora a que máis votos consiga.

En caso de empate, expoñeránse durante un prazo de 3 días,  únicamente as fotos que conseguiran o empate, e volveráse a facer unha nova votación pública,  para acadar unha única foto gañadora.

Publicaranse sen  nome de autor e según orde de recepción para velar pola transparencia e igualdade do concurso

Cada concursante, ó enviar a fotografía, cede os dereitos de autor para facer uso con fins divulgativos das actividades da Plataforma Non A-76. En ningún caso se utilizarán con fins comerciais.

Premio: Cea para dous personas no hotel rural O Remanso dos Patos, Penalba, Nogueria de Ramuín.

Anímate e CAMIÑA CON NÓS CONTRA A A-76 pola RIBEIRA SACRA!!! 

CARTEL ROTEIRO

CÓMO CHEGAR: 

Punto de partida do Roteiro: Souto do Chao, aldea ubicada na marxe da comarcal  C-546 (Coordenadas 42.415627, -7.775586).  Saíndo de Ourense pola Lonia, coller hacia Velle e seguir sen desviarse pola C-546 estrada vella de Monforte durante 13 km aprox. pasando polas aldeas de Velle, Vilariño, Melias e o cruce de Almorfe ata chegar ao destino. Outra opción, dende Ourense coller a nacional N-120 dirección Monforte e apartar á dereita no cruce que pon Melias. Continuar en Melias pola C-546 uns kilómetros ata chegar a Souto do Chao.

Capela da Costria para o xantar: Dende Ourense coller dirección Monforte pola nacional N-120 durante 17 km e apartar  á dereita no cruce Luintra-Parador Santo Estevo un pouco antes de chegar a Peares (Coordenadas Costria 42.441225, -7.743575)

 Para máis información: pcontraautoviaribeirasacra@gmail.com

El monte gallego

 “El monte, como recoge una antiquísima tradición, ha sido la base que permitió el sustento de las sociedades antiguas y posibilitó el tránsito a la moderna sociedad de nuestros días, en la que los bosques desempeñan un papel fundamental, tanto desde el punto de vista económico –con la madera como principal aprovechamiento en las sociedades postindustriales – como ambiental – depósito de carbono y verdadero pulmón del mundo actual – y también social y cultural – en cuanto a espacio de expansión y lugar de encuentro y esparcimiento.” Ley 7/2012 de 28 de junio, de montes de Galicia.

El  medio rural gallego, e integrado en el mismo el monte, constituye un patrimonio esencial para el desarrollo sostenible de un país, especialmente en Galicia. Desempeña una triple funcionalidad: social, ambiental y económica, los recursos que aporta benefician a toda la sociedad, lo que obliga a las administraciones públicas a velar por su conservación, protección, regeneración y mejora de sus aprovechamientos”. Ley 3/2007 de 9 de abril, de prevención y defensa contra los incendios forestales en Galicia.

¿Se necesita más protección adicional?, espacio LIC, Red Natura 2000, confluencia de Miño, Sil y Bubal como espacio natural, bosques autóctonos centenarios de castaño, roble… puerta de entrada a la Ribeira Sacra, candidata a patrimonio de la Humanidad, ribera acogida a denominación de origen vitícola Ribeira Sacra….

Es inconcebible, que después de haber creado tantas leyes y protecciones sobre una zona, que sean los mismos políticos y su hipocresía dialéctica, los que tratándonos como marionetas de guiñol, a base de garrotazos atolondradores, intenten colarnos el paradigma de las aberraciones contra el medio rural y ambiental, la autovía A-76.

_MG_0574

La situación real, es que desde hace décadas, el declive del medio rural avanza a pasos agigantados. El progresivo despoblamiento ha entrado en una espiral imparable de desagrarización y abandono de tierras de cultivo, provocando accesoriamente la desaparición de cientos de aldeas rurales, engullidas por el monte y la maleza, caldo de cultivo ideal para los incendios forestales.

La vida en el rural hoy en día solo se concibe por el apego al campo y a las raíces; (tremendamente gravosa tanto económica como asistencialmente por la falta de servicios básicos, ausencia de incentivos, nula política de fijación de población, gastos excesivos en desplazamientos de la vida diaria, falta de oportunidades de desarrollo, etc.) para los pocos que estoicamente sufrimos la presión que supone ver acercarse el monte a nuestras casas, resulta inconcebible que, para más INRI, nos veamos gravados con el gasto y esfuerzo de tener que mantener a ralla el monte, limpiando fincas en desuso y abandonadas por sus dueños. ¿Es esta la política de protección del rural?

¿Que nos traerá una autovía totalmente innecesaria?, pues una galopante despoblación de las zonas afectadas, abandono total del rural, pérdida del valor del monte, que tarde o temprano, estará abocado a una nueva regeneración por efecto del fuego, con la consiguiente pérdida de capa de sustrato y la paulatina reducción de la superficie arbolada, entrando en un bucle degenerativo sin salida.

Si se pretende frenar o ralentizar esta despoblación, tenemos que empezar por respetar la simbiosis creada durante milenios entre el hombre y el monte,  hay que aplicar las leyes YA, con una política de protección a las personas y a los bienes real, preventiva, prioritaria, y efectiva, básica para evitar que el fuego sea el detonante y el acelerante del despoblamiento rural, y desde luego, la solución en esta zona no va a ser la construcción de una autovía, más bien podrá ser la chispa que nadie quiere que salte.

Benchodixen.