Un ano de loita. Toca facer balance…

Hoxe cúmplese un ano dende que os veciños e veciñas de Nogueira de Ramuín nos enteramos por azar da triste nova de que o trazado da autoestrada A-76 ía atravesar as nosas aldeas e parte do territorio da Ribeira Sacra, candidata a Patrimonio da Humanidade, así que toca facer balance…

Un ano de loita, que se dí pronto, no que non podemos máis que dar GRAZAS e manifestar o noso orgullo, posto que co voso apoio e a axuda de todos e todas vos, son moitos os pequenos pasos que levamos dado na procura dunha alternativa máis sensata para este proxecto, que trate de preservar o valor patrimonial, natural e social da Ribeira Sacra.

365 días de traballo e colaboración co que conseguimos o apoio de moitas das institucións afectadas tais como a Deputación de Ourense, o Concello de Nogueira de Ramuín (aínda que un apoio tardío e moi insuficiente…), os Concellos de Coles e a Peroxa e o Valedor do Pobo xunto co seu equipo técnico, ademáis do firme compromiso da Ministra de Fomento, Ana Pastor, de abrir o período de exposición pública para o tramo de Monforte a Ourense, que convén recordar, nunca estivo exposto como tal.

Non é o caso da Xunta de Galicia que, por máis citas que temos pedido dende fai meses co señor Presidente Alberto Núñez Feijóo, o anterior Conselleiro de Cultura Xesús Vázquez e o delegado da Xunta en Ourense Rogelio Martínez, parece que a cousa non vai con eles… Porque non podemos crer que a estas alturas aínda non se fixesen eco das nosas reivindicacións… Tendo en conta ademáis que o señor Feijóo é veciño da zona… Esperamos que, antes de maio, algún deles poida recibirnos, porque, dicimos nós, alguna opinión terán ao respeto… ou é que non lles afecta que un dos valores máis importantes en Galicia como é a Ribeira Sacra vaia a sucumbir baixo o asfalto? Ven Fomento, mételles unha autoestrada no territorio do que son representantes públicos e de verdade que eles non teñen nada que dicir? Enfin…

Qué todavía nos queda tempo de loita por diante, polo que unha vez máis dende aquí agradecémosvos que continuedes ao noso lado, porque estamos convencidos e convencidas de que xuntos, habémolo conseguir!! E que algún destes días, o sentido común primará neste asunto.

Polo de pronto, esperamos que en breve, Fomento abra ese período de alegacións para que poidamos empezar a exercer o noso dereito á defensa do noso patrimonio, un patrimonio de TOD@S.
#RibeiraSacraPatrimonioHumanidade

reunion.ana.pastor.manuel.baltar.e.representantes.plataforma.NON.A.76.01

Anuncios

Lembranzas…Convertendo o pasado en presente e futuro…

13 de marzo de 2014. Este día entereime por sorpresa, igual ca maioría dos veciños, cunha autoestrada ía atravesar varios núcleos de poboación da Ribeira Sacra, entre eles, o meu pobo. 

Unha fervenza de pensamentos fixo que a impotencia, enfado e a dor bloqueasen por momentos a miña cabeza. Comezaba a resoar  na miña mente unha e outra vez o poema de Rosalía de Castro “Adiós ríos, adiós fontes” e máis que nunca puiden sentir como propios os sentimentos reflexados nesta poesía.

IMG-20150303-WA0008

Unha  mestura de  rabia e impotencia non me deixaban pensar con claridade o que estaba a acontecer. Non podía ser cunha autoestrada estivese a piques de destruir todo o que nese momento tiña ante mín. Non soamente esnaquizaba o que os meus ollos veían, “a vista dos meus ollos”, senon que tamén asoballaban moitos dos meus recordos, sentimentos e plans de futuro.

Por un intre imaxinei a aldea onde nacera a miña nai, onde viviran os meus antepasados e onde agora vivo eu, destruída e atravesada por un túnel. Enchíanseme os ollos de bágoas ao imaxinar canto disfrutara a miña avoa coa súa horta, e como  paseaba lentamente polos camiños da Ferreirúa e as xuntanzas coas veciñas a latricar sobre o acontecido ao longo do día no “parlamento”. Doíame imaxinar a súa dor, se inda estivese con nós, ao ver o que na súa aldea ía suceder.

Tamén imaxinei que, como anos atrás pasara, os xóvenes que agora vivimos eiquí, nos veríamos forzados a emigrar á cidade porque as nosas casas de aldea convertiríanse en pezas do Scalextric co Ministerio de Fomento tiña planeado construír.

Imaxinei a dor intensa dos nosos maiores. A pena dos que levan toda a vida vivindo eiquí e a dos que tiveron que emigrar e trala  xubilación regresaron as súas casas en busca de paz e tranquilidade. Eles non  merecen esto.

IMG-20150303-WA0007

Tamén imaxinei que as nosas terras, os bancáis que con tanto esforzo e cariño traballara meu avó e agora traballa meu pai, serían pasto das obras da autovía, e onde agora hai cepas prantadas, estaría cheo de escombro, de lixo.

Recordei tamén os veráns nos que nos xuntabamos os fillos dos emigrados ás grandes urbes. Veráns inolvidables que a ben seguro a todos nos marcaron, xa que moitos dos que pasabamos as  vacacións cos nosos avós, agora vivimos eiquí, no rural, e queremos manter vivas as tradicións e modo de vida que eles nos transmitiron.

E tamén pensei nesta aldea, na que temos a esperanza de ver crecer aos nosos fillos, transmitíndolles o valor e riqueza da nosa terra, igual que fixeron e inda fan, os nosos maiores con nós.

Sentinme unha vez máis completamente defraudada coa clase política, xa que os mesmos que cas súas verbas queren convertir á Ribeira Sacra en Patrimonio da Humanidade e predican o retorno ao rural, son os que cos seus actos anulan estas verbas. Sentinme desprotexida, enganada e indefensa, e decaiteime cos que se supón que nos representan, soamente representan os seus intereses.

Xa pasou un ano case dende que nos enteramos da noticia, e botando unha ollada atrás no tempo, síntome orgullosa dos meus veciños xa que co seu  esforzo, loita e dedicación, están a conseguir moitos avances e a cumprir obxectivos que nun principio parecían inimaxinables. O importante é seguir, seguir en pé, e por sorte eiquí cada día somos máis e estamos máis erguidos, unidos e con máis forza.

Convencida de que a unión fai a forza, e de que quero seguir vivindo no rural e do rural, respetando o legado dos nosos antepasados,  mantendo as tradicións que eles nos ensinaron e convertindo estas tradicións en futuro…#NonA76RibeiraSacra

Iria.

 

Dos meses de lucha…y seguimos! #Gracias

Ayer, Martes y 13 de mayo, se cumplían dos meses desde que aquel “rumor”, que poco a poco se fue convirtiendo en una triste realidad, llegó a nuestros oídos: el proyecto de la A-76, la “misteriosa” alternativa 9 que atravesará la Ribeira Sacra hundiendo bajo el asfalto parte de nuestro patrimonio y nuestras ilusiones… Quizá un buen momento para echar la vista atrás y hacer balance…Y lo único que nos sale decir una vez más es GRACIAS, de corazón. 

Muchísimas gracias a las 3.451 firmas con las que cuenta ya nuestra petición a Fomento en Change.org. y a  los mensajes que dejáis en la misma así como a todos los que estáis firmando en papel.  Millones de gracias a los 2.976 seguidores de Facebook, y a los 163 de Twitter. A todos los “Me gustas” y “Retuits”. A todas las numerosas visitas a este blog.  A los correos que recibimos y a los mensajes privados de ánimo y pa’lante. O de aquí me tenéis, contad conmigo. Nuestro agradecimiento a las instituciones, asociaciones y otros colectivos que nos han permitido expresarnos y están tomando ya cartas en el asunto. Gracias también a toda la prensa, que nos ha dado cobertura desde el principio. Y por supuesto como no podía ser menos, muchas gracias a todo nuestro “equipo de valientes” que van tirando de este gran “carro” de xentiña que no necesita de “autovías” para llegar lejos…

Sin vuestra GRAN AYUDA, seguramente nada de esto habría sido posible. Ha sido duro, pero hasta aquí hemos llegado. Y ya sólo por VOSOTR@S  merece la pena continuar luchando! Así que SEGUIMOS!! #TodosSomosRibeiraSacra

Y os dejamos aquí  la  última noticia de la que nos hacíamos eco justo ayer por la tarde  “Fomento no descarta abrir nuevo plazo de alegaciones”  ¿Buena noticia? ¿Estrategia pre-elecciones? Juzguen ustedes mismos…Nosotr@s por si acaso no bajamos la guardia…a  seguir con lo nuestro!!  pasito a paso 🙂

“Lo único imposible es aquello que no se intenta” Anónimo.

Cartel

Ai o Concello ben se sabe de quen é #Maios

Como xa sabedes, onte domingo día 4 estivemos nos Maios de Ourense na Rúa do Paseo, acompañando o noso maio con forma de pipote e coa muxega e cantando as coplas. Un día de ledicia, diversión e moita reivindicación. Finalmente, non gañamos o premio do concurso organizado polo Concello de Ourense pero sí temos un diploma de participación do que estamos moi orgullosos, porque veu cargado do apoio e o cariño de moita xente que se achegou onda nós durante todo o día. A todos vós, dende aquí, moitísimas GRACIAS. 

Queremos aproveitar ademáis para dar a Noraboa aos gañadores: Maio Artístico para O Arado, Maio Enxebre para Ceibar e Maio Escolar para as crianzas Ronda Auriense e a A Bela Auria polas súas coplas. Felicitacións tamén para o resto de participantes, un gran traballo! Moi bonitos e logrados tódolos maios! Para o ano que ven, como se soe dicir, máis e mellor!

O día anterior participamos tamén nos Maios do noso Concello de Nogueira de Ramuín. Estivemos varios veciños coas súas creacións cantando as coplas pero nin o noso Alcalde nin a Concelleira de Cultura se dignaron a facer acto de presenza no evento. Ante tal situación, non podíamos máis que indignarnos de novo, e por iso onte en Ourense, improvisamos unha canción que tivo moito éxito entre a xente e que queremos compartir con vós aquí. Trátase dunha versión da “Chiviña” que titulamos:

“Ai o Concello ben se sabe de quen é”

Eiqui traemos o maio
dende a nosa ribeira
somos de Viñoás
e tamen da Carballeira.
AI O CONCELLO BE, BE, BE,
AI O CONCELLO BEN SE SABE DE QUEN É (bis)
Nos che somos da ribeira
nos che somos ribeiráns
e por nada diste mundo
nos deixamos amolar.
AI O CONCELLO BE, BE, BE…
O alcalde de Nogueira
non sabe non contesta
pasaralle como á Infanta
que de amor vaiselle a testa.
AI O CONCELLO BE, BE, BE…
Non baixou a Ribeira
non nos deu explicacións
a de vir de mellor gana
o dÍa das eleccións.
AI O CONCELLO BE, BE, BE…
Vos queredes autoestrada
nos a temos que rillar
pero tede algo claro
ides ternos que escoitar.
AI O CONCELLO BE, BE, BE…
Eiqui temos un bo viño
tamén temos monumentos
e se eso fose pouco
unha xente que é un portento.
AI O CONCELLO BE, BE, BE…
Veñen xa as eleccións
xa veremos o que pasa
o millor xa de repente
aparecemos no mapa.
AI O CONCELLO BE, BE, BE…
Eiqui ven a despedida
isto si que non é broma
quero espertar do soño
e ver a autoestrada fóra.

Invitámosvos a todos a aprendela e para elo, deixámosvos aquí un vídeo que nos pasaron de onte cando a cantábamos para que aprendades o ritmo tamén se non o sabíades.

Ademáis, gustaríanos pedirvos que nos axudárades a completala inventando novas estrofas, para poder ir variando de vez en cando e cantándoa noutras ocasións. Se vos animades, podedes enviárnoslas por Facebook ou deixando aquí un comentario ou vía mail a pcontraautoviaribeirasacra@gmail.com. As mellores estrofas ao mellor teñen premio… 🙂  Así que dade renda solta a vosa creatividade. Igual a convertimos no noso himno. Grazas pola vosa colaboración!!

Na páxina do xornal da Región podedes tamén votar polo noso maio e optar a diversos premios nun sorteo.

Tedes ademáis un Albúm de Fotos dos Maios en Facebook